11 lutego 2019 r. – XXVII Światowy Dzień Chorego w Bazylice Węgrowskiej

Światowy Dzień Chorego ustanowił Jan Paweł II 13 maja 1992 r. Papież wyznaczył na obchody tego dnia wspomnienie objawienia Matki Bożej w Lourdes, które przypada 11 lutego. Ogólnoświatowe obchody tego dnia odbywają się co roku w jednym z sanktuariów maryjnych na świecie. Ustanowienie przez Ojca Świętego Jana Pawła II Światowego Dnia Chorego stało się wezwaniem do całego Kościoła powszechnego, aby poświęcić jeden dzień w roku modlitwie, refleksji i dostrzeżeniu miejsca tych, którzy cierpią na duszy i na ciele. Sprawom ludzi chorych Jan Paweł II, sam doświadczający licznych chorób, poświęcił wiele miejsca w swoim nauczaniu. Często spotykał się z chorymi i niepełnosprawnymi, tak w Rzymie, jak i w czasie podróży apostolskich. Chorych prosił już na samym początku pontyfikatu o wsparcie modlitewne.

To szczególne wspomnienie Najświętszej Marii Panny z Lourdes bardzo mocno zaznaczyło się w parafii p.w. Wniebowzięcia N.M.P. w Węgrowie. O godz. 9:00 w Bazylice Mniejszej została odprawiona uroczysta Msza św. pod przewodnictwem proboszcza i dziekana węgrowskiego, ks. prał. Leszka Gardzińskiego, podczas której miał miejsce obrzęd namaszczenia chorych. Licznie zebrani parafianie prawie że w 100% przystąpili do tego umacniającego sakramentu. Ks. Proboszcz w homilii skierowanej do chorych i cierpiących parafian podkreślił, jak ważną rolę w życiu każdego chrześcijanina odgrywa systematyczne przystępowanie do sakramentów, które daje Kościół. Ponadto przybliżył kwestie merytoryczne związane z udzielaniem sakramentu namaszczenia chorych. Kaznodzieja wykazał też głęboki związek pomiędzy życiem człowieka, jego codziennymi bólami i goryczą, a okrutną męką i śmiercią Chrystusa na drzewie krzyża. Zaznaczył, że wszelkie ludzkie zmartwienia troski, kłopoty i słabości znajdują swoje wytłumaczenie w Księdze Rodzaju, której fragment odczytał podczas Liturgii Słowa.

Światowy dzień Chorego w sposób bardzo trafny łączy się z historią objawień Matki Bożej w Lourdes. Oto słowa Bernadety opisujące pierwsze objawienie: “Kiedy Ją zobaczyłam, przetarłam oczy sądząc, że mi się przewidziało. Zaraz też włożyłam rękę do kieszonki i znalazłam swój różaniec. Chciałam przeżegnać się, ale nie mogłam unieść opadającej ręki. Dopiero kiedy Pani uczyniła znak krzyża, wtedy i ja drżącą ręką spróbowałam i udało się. Równocześnie zaczęłam odmawiać różaniec. Także Pani przesuwała ziarenka różańca, ale nie poruszała wargami. Kiedy skończyłam odmawianie, widzenie ustało natychmiast.” Niepokalana Dziewica objawiła się Bernardecie Soubirous w roku 1858 w Lourdes, we Francji, przy grocie masabielskiej. Treścią orędzia Maryi jest wezwanie grzeszników do nawrócenia, a całego Kościoła do modlitwy i pokuty. Lourdes stało się miejscem promieniującym na cały świat duchem miłości, zwłaszcza względem chorych i ubogich. Wierni wypraszają tam liczne łaski dzięki wstawiennictwu Matki Najświętszej.