Chór parafialny

Chór Parafialny

Chór Parafialny przy Bazylice Mniejszej w Węgrowie powstał ponad 90 lat temu. Pierwsza wzmianka o chórze pochodzi z 1911 roku. Prawdopodobnie założycielem był ksiądz, ówczesny wikariusz. Ponad 20 lat chórem kierował długoletni organista tej parafii, pan Tadeusz Dunaj.

Zadaniem Chóru jest uświetnianie Mszy św. i różnych uroczystości. W miarę możliwości Chór stara się brać czynny udział w życiu parafii, poprzez niedzielne śpiewanie na Mszy św. o godz. 10.30, na Nabożeństwach Fatimskich i poprzez organizowanie różnych koncertów. Tradycją stało się wspólne kolędowanie w ostatnią niedzielę okresu Bożego Narodzenia.

Obecnie chór prowadzi p. Jakub Plas.

Spotkania odbywają się w każdy poniedziałek o godz. 19.00 w Bazylice.

 

Organy Bazyliki Węgrowskiej

Organy w Bazylice Węgrowskiej zbudowane zostały ok. 1905 roku przez niemiecką firmę Schlag, we Włocławku w protestanckim kościele.

Tam służyły do 1963 roku na przełomie lat 1963-1964 zostały sprowadzone do węgrowskiej Fary, ponieważ ówczesne organy były zbyt małe do tak dużego kościoła, był to ośmiogłosowy mechaniczny instrument z jednym manuałem dwu i pół oktawowym i niepełną klawiaturą nożną. Obecnie organy są zbudowane w stylu barokowym a układ piszczałek jest stożkowy, wolnostojący, czyli bez szafy tzn. że piszczałki nie są zabudowane lecz odkryte.

W organach znajdują się:

  • piszczałki wargowe metalowe i drewniane oraz językowe,
  • są też wiatrownice do których mocowane są piszczałki,
  • mieszki,
  • wentyle,
  • przewody traktury,
  • traktura gry i registrów,
  • komora wiatrowa
  • dwa miechy, w tym jeden mniejszy wyrównujący, w których gromadzi się powietrze służące do wydawania dźwięków.

Organy są pneumatyczne, posiadają dwa manuały: cztero i pół oktawowe plus klawiaturę nożną dwu i pół oktawową.

Organy składają się z 25 głosów w tym dwa głosy językowe jakimi są trąbka i obój 8 stopowy, włączane za pomocą registrów. W manuale jest 9 głosów plus tremolo w drugim 10 głosów, a w manuale nożnym 5 głosów i jeden językowy. Organy te posiadają możliwość 4 różnych połączeń manuałowych, jak również możliwość regulowania dynamiki brzmienia (Tutti, Forte, Mezo – forte, Piano, Krasownik). Zbyt ograniczone miejsce w chórze zmusiło budowniczych tych organów do odłączenia czterech głosów od całości i umieszczenia ich poza głównym prospektem w niższej części chóru, przez co powstał tzw. pozytyw.

Ciekawostką tych organów jest umieszczenie kontuaru (stołu grającego, klawiatury), ponieważ jest on umiejscowiony pod całym mechanizmem organowym. Na ogół kontuar umieszcza się przed organami lub z boku, a czasem na oddzielnej platformie, wtedy jest lepsza słyszalność brzmienia dla grającego. Mimo wiekowości tych organów, ich brzmienie nadal wprowadza każdego w zachwyt.